Koci żwirek w kanalizacji – dlaczego nigdy nie wolno go wrzucać do toalety?

Co się stało? Przypadek z naszej praktyki

Klientka, właścicielka trzech kotów, przez dwa lata regularnie wrzucała zużyty żwirek z kuwety do toalety. Wydawało się jej, że skoro żwirek się spłukuje, to nie ma problemu. Rzeczywistość okazała się zupełnie inna.

Rury kanalizacyjne oraz zbiornik szamba systematycznie wypełniały się zbitym kocim piaskiem. Zator narastał powoli, aż w końcu kanalizacja przestała działać całkowicie. Po wezwaniu szambiarki i opróżnieniu zbiornika okazało się, że usunięto 1,5 tony zbrylonego żwirku.

Po usunięciu głównej masy zanieczyszczeń przystąpiliśmy do udrażniania zatkanych rur. Zastosowaliśmy ciśnieniową metodę hydrodynamiczną (WUKO), która skutecznie usunęła pozostałości żwirku z instalacji. Dzięki temu woda w rurach znów mogła swobodnie spływać.

Dlaczego koci żwirek niszczy kanalizację?

Koci żwirek – niezależnie od rodzaju – nie jest przeznaczony do kanalizacji. To, że zmieści się w toalecie i pozornie daje się spłukać, nie oznacza, że przejdzie bezpiecznie przez rury.

Żwirek bentonitowy (zbrylający)

To najczęściej używany rodzaj żwirku. Po kontakcie z wodą pęcznieje i tworzy zwarte, twarde bryły. W rurach kanalizacyjnych zachowuje się dokładnie tak samo – przywiera do ścianek, łączy się z innymi osadami i tworzy zatory, które nie rozpuszczą się samoistnie.

Żwirek silikonowy

Nie pęcznieje tak jak bentonitowy, ale jest ciężki i nie rozpuszcza się w wodzie. Osiada w syfonach, kolanach i na dnie rur poziomych, stopniowo zmniejszając przekrój instalacji.

Żwirek drewniany i kukurydziany

Producenci często reklamują je jako „nadające się do toalety”. W praktyce nawet te żwirki mogą powodować problemy. W większych ilościach pęcznieją, tworzą papkę i blokują rury – szczególnie w starszych instalacjach o mniejszej średnicy.

Jakie są skutki wrzucania żwirku do WC?

Skutki zależą od ilości żwirku i typu instalacji, ale schemat jest zawsze podobny:

• zatory w rurach – żwirek osiada w kolanach, syfonach i na odcinkach poziomych, gdzie przepływ wody jest wolniejszy,
• uszkodzenie pompy – w instalacjach z przepompownią ścieków twarde cząstki żwirku mogą zablokować lub zniszczyć pompę,
• wypełnienie szamba – żwirek nie rozkłada się biologicznie i zajmuje miejsce, które powinno być przeznaczone na ścieki,
• kosztowna naprawa – usunięcie zbitego żwirku z rur wymaga profesjonalnego sprzętu, a w skrajnych przypadkach – wymiany odcinków instalacji.

Jak prawidłowo pozbywać się kociego żwirku?

Jedyny bezpieczny sposób to wyrzucanie zużytego żwirku do kosza na odpady zmieszane. Niezależnie od tego, co pisze producent na opakowaniu.

• zbieraj zużyty żwirek łopatką do foliowego worka,
• zawiąż worek i wyrzuć go do pojemnika na odpady zmieszane,
• nigdy nie wrzucaj żwirku do toalety, zlewu ani odpływu podłogowego,
• nie wysypuj żwirku do kompostownika – odchody kotów mogą zawierać pasożyty (toksoplazmoza).

Kiedy wezwać specjalistę?

Jeżeli przez dłuższy czas wrzucałeś żwirek do toalety i zauważasz którykolwiek z tych objawów, nie czekaj:

• woda w toalecie spływa wolniej niż zwykle,
• po spuszczeniu wody słychać bulgotanie w rurach,
• pojawia się nieprzyjemny zapach z odpływów,
• woda cofa się w toalecie lub w innych punktach instalacji.

Im dłużej żwirek zalega w rurach, tym trudniej i drożej go usunąć. Profesjonalne udrożnienie metodą WUKO pozwala wyczyścić instalację bez rozkuwania ścian i wymiany rur.